I Komunia 2020r.

Uwaga !!!

W związku z ogłoszonym stanem zagrożenia epidemiologicznego – w duchu odpowiedzialności za zdrowie dzieci i ich rodzin – odwołujemy uroczystości związane z I Komunią Świętą , które planowaliśmy 10 maja 2020r. (Chyba że przed tym terminem – np. pod koniec kwietnia – dzieci rozpoczną naukę w szkole – wtedy termin może być aktualny)

Na dzień dzisiejszy nie możemy sztywno wyznaczać nowego terminu dopóki istnieje zagrożenie.

Po wcześniejszych konsultacjach proponujemy 2 warianty:

1. Zgodnie z sugestią Księdza Arcybiskupa proponujemy możliwość zorganizowania Komunii Świętej Rodzinnej (dziecko+ 4 osoby) np. w dowolnym tygodniu po wcześniejszym uzgodnieniu z kapłanami. Takie komunie mogłyby się odbywać przez cały miesiąc maj. Rodziny, które podejmą decyzję o majowej komunii prosimy o bezpośrednie kontaktowanie się z firmą Impressja w sprawie alb – tel. 692 484 123 (wyślą ubranie bezpośrednio do Państwa).

2. Możliwy jest również termin wrześniowy dla całej grupy (2 niedziela) czyli 13.09.2020r) – oczywiście jeżeli ustaną zagrożenia epidemiologiczne. Do osób, które zdecydują się na termin wrześniowy przedstawiciele firmy przyjadą do parafii (tak, jak miało się odbyć w marcu)- termin będzie ustalony w zależności od rozwoju sytuacji.

Rodziców prosimy, aby wykorzystali ten czas na pogłębione przygotowanie religijne dzieci do czekających je uroczystości.

Papież Franciszek – medytacja 27.03.2020

MEDYTACJA OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
WYGŁOSZONA W WATYKANIE – 27 marca 2020

„Gdy zapadł wieczór” (Mk 4,35). Tak zaczyna się usłyszana przez nas Ewangelia. Od tygodni wydaje się, iż zapadł wieczór. Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności; ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy. Podobnie jak uczniów z Ewangelii ogarnęła nas niespodziewana i gwałtowna burza.

Uświadomiliśmy sobie, że jesteśmy w tej samej łodzi, wszyscy słabi i zdezorientowani, ale jednocześnie ważni, wszyscy wezwani do wiosłowania razem, wszyscy potrzebujący, by pocieszać się nawzajem. Na tej łodzi… jesteśmy wszyscy. Tak jak ci uczniowie, którzy mówią jednym głosem i wołają w udręce: „giniemy” (w. 38), tak i my zdaliśmy sobie sprawę, że nie możemy iść naprzód każdy na własną rękę, ale jedynie razem.

Łatwo odnaleźć się w tym opisie. Trudno zrozumieć postawę Jezusa. Podczas gdy uczniowie są naturalnie zaniepokojeni i zrozpaczeni, On przebywa na rufie, w tej części łodzi, która idzie na dno jako pierwsza. I co czyni? Mimo rozgardiaszu śpi spokojnie, ufając Ojcu – tylko wówczas widzimy w Ewangelii Jezusa śpiącego. Kiedy następnie został zbudzony, uciszywszy wiatr i wody, zwrócił się do uczniów z odcieniem wyrzutu: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” (w. 40).

Postarajmy się to zrozumieć. Na czym polega brak wiary uczniów, w odróżnieniu od ufności Jezusa? Oni nie przestali w Niego wierzyć, istotnie, wzywają Go. Ale zobaczmy, jak Go wzywają: „Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?” (w. 38). Nie obchodzi Cię to: myślą, że Jezus się nimi nie interesuje, że się o nich nie troszczy. Wśród nas, w naszych rodzinach, jedną z rzeczy, która boli najbardziej jest to, kiedy słyszymy: „Czy tobie na mnie nie zależy?”.

To zdanie boli i rozpętuje burze w sercach. Musiało też wstrząsnąć Jezusem. Bo nikomu nie zależy na nas bardziej, niż Jemu. Istotnie, kiedy został wezwany, natychmiast ocalił swoich załamanych uczniów.
Burza odsłania naszą bezradność i odkrywa te fałszywe i niepotrzebne pewniki, z jakimi zbudowaliśmy nasze programy działania, nasze plany, nasze nawyki i priorytety. Pokazuje nam, jak uśpiliśmy i porzuciliśmy to, co karmi, podtrzymuje i daje siłę naszemu życiu i naszej wspólnocie. Burza odsłania wszystkie plany „zapakowania” i zapominania o tym, co karmiło dusze naszych narodów; wszystkie te próby znieczulenia pozornie „zbawczymi” nawykami, niezdolnymi do odwoływania się do naszych korzeni i przywoływania pamięci naszych starszych, pozbawiając nas tym samym odporności niezbędnej do stawienia czoła przeciwnościom losu.

Wraz z burzą opadła maska tych stereotypów, za pomocą których ukrywaliśmy nasze „ego”, stale się martwiąc o własny obraz. Po raz kolejny odkryto tę (błogosławioną) wspólna przynależność, od której nie możemy uciec: przynależność jako braci.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Panie, dziś wieczorem Twoje Słowo uderza i dotyka nas wszystkich. W tym naszym świecie, który kochasz bardziej niż my, ruszyliśmy naprzód na pełnych obrotach, czując się silnymi i zdolnymi w każdej dziedzinie. Chciwi zysku, daliśmy się pochłonąć rzeczom i oszołomić pośpiechem. Nie zatrzymaliśmy się wobec Twoich wezwań, nie obudziliśmy się w obliczu wojen i planetarnych niesprawiedliwości, nie słuchaliśmy wołania ubogich i naszej poważnie chorej planety. Nadal byliśmy niewzruszeni, myśląc, że zawsze będziemy zdrowi w chorym świecie. Teraz, gdy jesteśmy na wzburzonym morzu, błagamy cię: „Zbudź się Panie!”.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?” Panie, kierujesz do nas apel, apel o wiarę. Jest ona nie tyle przekonaniem, że istniejesz, ile przyjściem do Ciebie i zaufaniem Tobie. W tym Wielkim Poście rozbrzmiewa Twój naglący apel: „Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem” (Jl 2,12). Wzywasz nas, byśmy wykorzystali ten czas próby jako czas wyboru. Nie jest to czas Twojego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i wobec innych. I możemy spojrzeć na wielu przykładnych towarzyszy drogi, którzy w obliczu strachu zareagowali oddając swoje życie. To sprawcza moc Ducha zstępująca i ukształtowana w odważnych i wielkodusznych aktach poświęcenia się.

Jest to życie Ducha zdolne do wyzwolenia, docenienia i ukazania, że nasze życie jest utkane i podtrzymywane przez zwykłych ludzi – zwykle zapomnianych – którzy nie pojawiają się w nagłówkach gazet i magazynów, ani na wielkich wybiegach ostatniego spektaklu, ale bez wątpienia zapisujących dziś decydujące wydarzenia naszej historii: lekarzy, pielęgniarzy i pielęgniarki, pracowników supermarketów, sprzątaczki, opiekunki, przewoźników, stróżów porządku, księży, zakonnice i bardzo wielu innych, którzy zrozumieli, że nikt nie zbawia się sam. W obliczu cierpienia, gdzie miarą jest prawdziwy rozwój naszych narodów, odkrywamy i doświadczamy modlitwy arcykapłańskiej Jezusa: „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17,21). Ileż osób codziennie wykazuje się cierpliwością i nadzieją, starając się nie siać paniki, lecz współodpowiedzialność. Iluż ojców, matek, dziadków i babć, nauczycieli ukazuje naszym dzieciom, za pomocą małych, codziennych gestów, jak stawić czoła kryzysowi i przejść przez niego, dostosowując nawyki, wznosząc oczy i rozbudzając modlitwę. Ileż osób się modli, ofiarowuje i wstawia się dla dobra wszystkich. Modlitwa jest cichą posługą: to nasza zwycięska broń.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”. Początkiem wiary jest świadomość, że potrzebujemy zbawienia. Nie jesteśmy samowystarczalni, sami toniemy; potrzebujemy Pana jak starożytni żeglarze gwiazd. Zaprośmy Jezusa do łodzi naszego życia. Przekażmy Mu nasze lęki, aby On je pokonał. Podobnie jak uczniowie doświadczymy, że z Nim na pokładzie nie dojdzie do katastrofy. Bo Boża moc polega na skierowaniu ku dobru wszystkiego, co się nam przytrafia, także rzeczy złych. Wnosi On w nasze burze pokój ducha, bo z Bogiem życie nigdy nie umiera.

Pan rzuca nam wyzwanie i w czasie burzy zaprasza nas do rozbudzenia i uaktywnienia solidarności i nadziei zdolnych nadać trwałość, wsparcie
i znaczenie tym godzinom, w których wszystko wydaje się roztrzaskiwać. Pan się budzi, aby rozbudzić i ożywić naszą wiarę paschalną. Mamy kotwicę: w Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni. Mamy ster: w Jego krzyżu zostaliśmy odkupieni. Mamy nadzieję: w Jego krzyżu zostaliśmy uzdrowieni i ogarnięci, aby nic i nikt nas nie oddzielił od Jego odkupieńczej miłości. Pośród izolacji, w której cierpimy z powodu braku uczuć i spotkań, doświadczając braku wielu rzeczy, po raz kolejny posłuchajmy wieści, która nas zbawia: On zmartwychwstał i żyje obok nas. Pan nas wzywa ze swego krzyża do odkrycia na nowo życia, które nas oczekuje, do spojrzenia na tych, którzy nas potrzebują, aby umocnić, rozpoznać i pobudzić łaskę, która jest w nas. Nie gaśmy knotka o nikłym płomieniu (por. Iz 42,3), który nigdy się nie niszczy, i pozwólmy, aby rozpalił nadzieję.

Przyjęcie Jego krzyża oznacza odnalezienie odwagi, by wziąć w ramiona wszystkie przeciwności obecnego czasu, porzucając na chwilę naszą tęsknotę za wszechmocą i posiadaniem, by uczynić miejsce dla twórczości, którą może wzbudzić jedynie Duch. Oznacza odnalezienie odwagi do otwarcia przestrzeni, gdzie wszyscy mogą się poczuć powołanymi i zezwolić na nowe formy gościnności, braterstwa i solidarności. W Jego krzyżu zostaliśmy zbawieni, aby przyjąć nadzieję i pozwolić, aby to ona umocniła i wspierała wszystkie środki i możliwe drogi, które mogły by nam pomóc strzec siebie oraz strzec innych. Przyjąć Pana, aby przyjąć nadzieję. Oto moc wiary, która wyzwala ze strachu i daje nadzieję.

„Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”.

Drodzy bracia i siostry, z tego miejsca, które opowiada o skalistej wierze Piotra chciałbym dziś wieczorem powierzyć was wszystkich Panu, za wstawiennictwem Matki Bożej, Uzdrowienia Jego ludu, Gwiazdy wzburzonego morza. Z tej kolumnady, która obejmuje Rzym i świat niech zstąpi na was, jak pocieszający uścisk, błogosławieństwo Boże. Panie, pobłogosław świat, daj zdrowie ciałom i pocieszenie sercom. Chcesz, byśmy się nie lękali. Ale nasza wiara jest słaba i boimy się. Ale Ty, Panie, nie zostawiaj nas na łasce burzy. Powtórz raz jeszcze: „ Wy się nie bójcie!” (Mt 28,5). A my, razem z Piotrem, „wszystkie troski przerzucamy na Ciebie, gdyż Tobie zależy na nas” (por. 1 P 5,7).

Tłumaczenie: Radio Watykańskie

Poświęcenie Polski Niepokalanemu Sercu Maryi – 25 marca 2020 w Fatimie!

Na prośbę Przewodniczącego Episkopatu Polski Ks. Abp. Stanisława Gądeckiego, skierowaną do kardynała Manuela José Macário do Nascimento Clemente, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Portugalii, do aktu poświęcenia Portugalii i Hiszpanii Niepokalanemu Sercu Maryi w dniu 25 marca 2020 w Fatimie, zostanie również dołączona Polska.

Komunikat Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski
w związku z kolejnym ograniczeniem liczby uczestników zgromadzeń

W związku z epidemią koronawirusa organy państwowe zdecydowały, że w Mszy Świętej lub innym obrzędzie religijnym nie będzie mogło uczestniczyć jednocześnie więcej niż 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę (por. www.gov.pl). Mając na uwadze zdrowie i życie wszystkich Polaków, proszę o uwzględnienie tego faktu w kontekście nadchodzących celebracji, w tym liturgii Wielkiego Tygodnia.

Jednocześnie kolejny raz zachęcam wszystkich wiernych do łączenia się w modlitwie ze wspólnotą Kościoła za pośrednictwem transmisji w środkach społecznego przekazu.

Ufajmy, że dzięki modlitwie oraz wysiłkom nas wszystkich, jak najszybciej będziemy mogli cieszyć się na nowo wspólną celebracją w naszych kościołach.

Powierzając po raz kolejny Panu Bogu naszą Ojczyznę i wszystkich Polaków w kraju i za granicą, poprosiłem kardynała Manuela José Macário do Nascimento Clemente, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Portugalii, aby włączył również Kościół w Polsce w akt zawierzenia, którego ma dokonać w Sanktuarium Matki Bożej w Fatimie dnia 25 marca 2020 roku.

W tym bardzo trudnym czasie ogarniam wszystkich moją modlitwą, zwłaszcza osoby starsze, chore i samotne. Równocześnie zachęcam do solidarnego podejmowana uczynków miłosiernych wobec osób potrzebujących.

Z pasterskim błogosławieństwem,

Abp Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski
Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Modlitwa aktu poświęcenia zostanie odmówiona przez kardynała D. António Marto na zakończenie Różańca o godz. 18.30 (godz. 19.30 – polskiego czasu), całość będzie transmitowana  na żywo poprzez stronę internetową (kliknij tu) Sanktuarium Fatimskiego

Bądźmy razem na modlitwie przy Niepokalanym Sercu Maryi.

WAŻNE 22.03.2020r.

W związku z zagrożeniem epidemiologicznym:

– Kancelaria Parafialna – nieczynna do odwołania. Oczywiście zapraszamy wszystkich w sprawach losowych, ważnych.

– Jesteśmy do dyspozycji dla osób chorych

– Odwołujemy wszelkie spotkania grup duszpasterskich działających w naszej parafii.

– Odwołujemy również trwający Kurs PRZEDMAŁŻEŃSKI.

Nasze Sanktuarium jest otwarte w godzinach od 6.30 do 21.15.

Życzymy wszystkim Nadziei opartej na zaufaniu Bogu i opieki naszej Patronki Fatimskiej Pani. Jesteśmy z Wami i podczas sprawowanych Eucharystii, i w czasie prywatnych naszych modlitw oraz codziennie o 20.30 modląc się na różańcu z Wami gdziekolwiek jesteście. Prosimy o duchową łączność i jedność w tych trudnych chwilach.

Usilnie prosimy jednak o zastosowanie się do wskazania podstawowego – ZOSTAŃ W DOMU, na czas zagrożenia.

Penitencjaria Apostolska – spowiedź koronawirus 20.03.2020

Penitencjaria Apostolska – odpusty_koronawirus – 20.03.2020

Kom_23_Dzień Świętości Życia DADP 25.03.2020 (002)

Akt Zawierzenia Parafii Niep. Sercu Maryi

24 godziny Adoracji i Różańca dla Pokoju

Wobec ciągłych zagrożeń pokoju na świecie – w szczególnym roku 100 rocznicy Cudu nad Wisłą i beatyfikacji Kard. Stefana Wyszyńskiego oraz wypełniając prośbę Matki Bożej, która wskazuje nam drogę do wyjścia z zagrożeń i lęków i w odpowiedzi na apel Papieża Franciszka – nasze Sanktuarium podejmuje w 2020 roku, comiesięczny szturm do nieba „24 GODZINY ADORACJI i MODLITWY RÓŻAŃCOWEJ  DLA POKOJU”.

Modlitwy rozpoczynamy Mszą św. o godz. 18.00 – każdego 26 dnia miesiąca, a kończymy 27 dnia miesiąca po mszy wieczornej.

PLAN ADORACJI

24 GODZINY ADORACJI I RÓŻAŃCA DLA POKOJU

 

  1. II – ŚRODA

 Godz. 19.00 – 20.00 – Legion Maryi

Godz. 20.00 – 21.00 – Odnowa w Duchu Świętym

Godz. 21.00 – 22.00 – Młodzież

Godz. 22.00 – 23.00 – Neokatechumenat

Godz. 23.00 – 24.00 – Żywy Różaniec – I Róża, p.w. Św. Ojca Pio

 

  1. II – CZWARTEK

 Godz. 00.00 – 1.00 – Żywy Różaniec – II Róża, p.w. Matki Bożej Fatimskiej

Godz. 1.00 – 2.00 – Żywy Różaniec – III Róża, p.w. Św. Faustyny

Godz. 2.00 – 3.00 – Żywy Różaniec – VII Róża Męska, Św. Maksymiliana Kolbego

Godz. 3.00 – 4.00 – Żywy Różaniec – IV Róża, p.w. Św. Elżbiety

Godz. 4.00 – 5.00 – Żywy Różaniec – V Róża, p.w. Św. Michała Archanioła

Godz. 5.00 – 6.00 – Żywy Różaniec – VI Róża, p.w. Św. Antoniego

Godz. 6.00 – 7.00 – Żywy Różaniec – VIII Róża, p.w. Św. Pastuszków Hiacynty i Franciszka

Godz. 7.00 – 8.00 – Chór Echo Fatimy

Godz. 8.00 –  9.00 – Caritas

Godz. 9.00 – 10.00 – Legion Maryi

Godz. 10.00 – 11.00 – Odnowa w Duchu Świętym

Godz. 11.00 – 12.00 – Ruch Rodzin Nazaretańskich, Różaniec Rodziców za dzieci

Godz. 13.00 – 14.00 – Kościół Domowy – Krąg 1

Godz. 14.00 – 15.00 –  Kościół Domowy – Krąg 2

Godz. 15.00 – 16.00 – Kościół Domowy – Krąg 3

Godz. 16.00 – 17.00 – Apostolstwo Dobrej Śmierci

Godz. 17.00 – 18.00 – Wszyscy – prywatnie

Godz. 18.00 – 19.00 – Legion Maryi

 

Nauki Przedślubne

Narzeczonych przygotowujących się do małżeństwa zapraszamy na Nauki Przedmałżeńskie.

Inauguracja w środę 12 lutego o godz. 19.30 w salce na Plebani.

Nie są konieczne wcześniejsze zapisy.

 

WEEKENDOWE NAUKI PRZEDŚLUBNE odbędą się 22-24 maja 2020r. – konieczne są zapisy.

Zgłoszenia wysyłać: m.guzicka@wp.pl; lub sloneczne@hotmail.com

Prośba o pomoc dla Mateusza

Rodzice chorego na nowotwór krwi ( chłoniak burkita) Mateusza – zwracają się z prośbą do parafian i ludzi o wielkim sercu o wsparcie duchowe i w miarę możliwości finansowe do walki z tą podstępną chorobą. Obecnie Mateusz przebywa w szpitalu w Warszawie i po powrocie będzie konieczne dalsze leczenie i kosztowna rehabilitacja która przewyższa ich możliwości finansowe. Mateusz jest uczniem SP37. Rodzice Małgorzata i Bartosz oraz brat Dawidek. Z całego serca Bóg Zapłać.

https://zrzutka.pl/868hct